حدیث عشق من

یادته برای اولین بار قرار گذاشتیم همدیگرو ببینیم؟ اومدم دیدمت و حرف زدیم .
مدتی بود که همو میشناختیم اما این اولین دیدارمون بود

از همه جا گفتیم . نمیدونم دقیقه ها چطوری گذشت تا اینکه خواستیم از خیابون رد شیم . ناخود آگاه دستامون توی هم گره خورد
این آغازه همه چیز بود
...
برگشتم خونه اما داغی دستات هنوز بین انگشتام حس میشد. اون نگاهت یه لحظه هم از جلوی چشمام دور نمیشد
شب با تموم خاطرات این روز قشنگ آروم آروم و دور از همه ی دردهام خوابیدم
هفته ای دو بار میدیدمت
یه بیشه ی رویایی و عاشقونه پیدا کرده بودی . منو بردی اونجا و برام یه دنیا خاطره ساختی
کنار آب - صدای پرنده ها - زمزمه های عاشقونه.....
چه روزهایی بودن خدای من
نزدیک روز تولدم شد که زودتر کادوی تولد رو به دستم دادی چه دلخوش شدم نه از کادو بلکه از اون حسی که فکر میکردم تو داری
میعادگاه عاشقیه من یک روز شاهد زجه های دل شکستم شد
بازم قرار گذاشتی چند روزقبل از تولدم  دستامو گرفتی نگام کردی و گفتی اگه بخوام همه چیز تموم شه چی میگی؟
خنده ام گرفت فکر کردم داری شوخی میکنی . گفتم برو بی مزه . اما تو جدی گفته بودی!
وای چه روزی بود اون روز گریه کردم التماس کردم داغون شدم مردم بی نفس شدم اما تو رفتی عزیزم
دیگه دنیای من سیاه شد
تموم خوشبختیم رفت تموم دلخوشی هام مرد آروم جونم رفت
ناله میکردم
گریه میکردم
اشک میریختم تلفن میزدم و جواب نمیدادی
بریدم و قلب بیمارم یاریم نکرد و ........ اما چرا زنده موندم خدایا؟
فکر کنم اون مدت یه قرن گذشت به من که هر روز با التماس ازت میخواستم برگردی
تو مهربونم به خاطر دل من برگشتی میدونم که خودت اینو نمیخواستی. ای کاش همون روزها مرده بودم
برگشتی و باز قرارها شروع شد
هر دفعه که میدیدمت سرمورو شونه هات میذاشتم و با بغض میگفتم مدیونتم ممنونم که برگشتی اما ازت خواهش میکنم تا زنده ام بمون - تنهام نذار
نرو که بی تو میمیرم . هیچی ازت نمیخوام فقط بمون و بذار صدات بهم آرامش بده
این بار طاقت نمیارم به خدا
فکرش هم منو میکشه
تو فقط میخندیدی و دستتو روی لبام میذاشتی و منو تو بغلت فشار میدادی و میگفتی :
هیس......
چرا اون روزا  نفهمیدم که این معنیش اینه که میخوای بری باز
روشنی دل و دیده من
عزیز مهربونم
عشق من
باز تنهام گذاشتی اما این بار دیگه هیچی نگفتی
ناگهان رفتی و جوابی ندادی
میدونی بی تو دووم نمیارم
عاشقتم و دلم اجازه نمیده برنجونمت
گفتی اذیتت نکنم این تنها جوابی بود که دادی
منم میگم چشم گل من
چشم  دارو ندار من
میرم آروم باش بخند
شاد باش
به سیاهی من سفید شو!
طاقتی نمونده برام من عاشق بودم و هستم

تو فقط دل سوزوندی برام و این نابودم کرد عزیزکم

چشم انتظارتم هستی من

هر جا هستی خدا پشت و پناهت

دوستت دارم نفسم

روم نمیشه اما آخرین حرفمو بخون:

برمی گردی؟

89/4/5
مصادف با روز پدر

مجنون من

وقتی بدون فاصله ای در کنارمی
من هم بدون واهمه سوگند می خورم

میخواهمت چنانکه تو می خواهیم هنوز
چندی بمان که حسرت این چند می خورم

دور از تو پشت غزل های عشقمان
یک نقطه چین ممتد و دیوانه می شوم

یک بغض ساکت و بی ادعا و سرد
یک حجم کهنه و ویرانه می شوم

در کوچه های خلوت قلبم قدم بزن
چیزی شبیه رفتن و از خود جدا شدن

تک واژه های عاشقیم پیش پای تو
فریاد می زنند برای فدا شدن

بیگانه ها دلیل و منطق و مسلک بیاورند
منعم کنند , باز فدای همان سرش!

مجنون من , نفسم , تکیه گاه من
این سرنوشت مال من و توست آخرش...

ماه شب افروز من
میدانم که دیگر نیستم
دیگر حجم سکوتم از غصه لبریز شده است و چاره ای ندارم
دیگر در نگاه زیبایت نشانی از آن برق خوشحالی دیدار نیست
دیگر نمی خواهی که بخواهم

دیگر نمیخواهی که بمانم

راهی برای گریز نیست , مهربانم از من فرار می کنی و من می دانم
در سکوتی سیاه و بغضی درد ناک  دست وپا میزنم
نخواستی که بدانی
دیگر به اشک های تمساحم! رحم نمی کنی
میفهمم.....
دیگر هر چه هست یک صدقه است به یک التماس

هرزگی رویشم را از من خرده مگیر.....

88/8/24
یک شنبه
....

با اشک غربتم همه جا شست و شو کنید

دلربای مهربونم چرا بیگانه شدی

جغد شوم روی بوم دل ویرانه شدی

خنده‌های تلخ من سکوت دل بریدنه

گریه‌های بی‌صدام فرصت بی‌تو دیدنه

اگه صد بارم بگی که دیگه دوستم نداری

بازم از خدا می‌خوام برام شقایق بیاری

تنها یادگار من همین گل شقایقه

اگه پرپر بشه بازم می‌دونی که عاشقه

تو می‌دونی می‌مونم حتی اگه نخوای منو

پا می‌ذاری رو دلم می‌خوای بری می‌گم نرو